آل قاورد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آل قاورد. [ ل ِ وَ ] (اِخ ) نام خانواده ای از سلاجقه که از سال ٤٣٣ تا ٥٨٣ هَ .ق . در کرمان حکومت مستقل داشته اند. مؤسس این خانواده عمادالدین قراارسلان قاوردبن چغری بیک داودبن میکائیل بن سلجوق، و شماره ٔ فرمانروایان آنها سیزده تن و آخرین ایشان محمدشاه ثانی و انقراضشان ترکان غز بوده است . رجوع به سلاجقه ٔ کرمان ذیل «آل سلجوق » در همین لغت نامه شود.