آفت رسیده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آفت رسیده . [ ف َ رَ / رِ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) آفت زده . مَؤوف . آکفت دیده . ♦ کِشتی آفت رسیده ؛ بسن یا ملخ یا تگرگ یا خشکی یا زنگ و یرقان و یا سرمازدگی و مانند آن زیان دیده . آفت زده .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی