آسمان

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(س ِ) [ په. ] (اِمر.) ۱- سپهر، فلک. ۲- هر یک از طبقات هفتگانه یا نه گانه افلاک در نظر قدما، فلک. ۳- یکی از ایزدان. ۴- روز بیست و هفتم از هر ماه خورشیدی. ؛ ~ به زمین آمدن کنایه از: اتفاق خارق العاده افتادن و نظم امور را به هم زدن.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

سپهر، سما، طارم، عرش، فلک، کرسی، گردون فضا، هوا ≠ زمین