آراسته
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تِ)<BR>۱- (ص مف.) مزیُن، زینت شده.<BR>۲- منظّم.<BR>۳- (ص.) آماده، مهیّا.<BR>۴- آهستگی، درنگ.<BR>۵- آسایش، راحتی.<BR>۶- خاموشی، سکوت.<BR>۷- امن، امان.<BR>۸- بستر، خوابگاه.<BR>۹- جایگاه، مقام. <BR>۱۰ - جای خلوت. <BR>۱۱ - (ق.) آهسته، به تأنی. <BR>۱۲ - اطمینان خاطر.<br>