واژه جو

آدیابن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

آدیابن . [ ب ِ ] (اِخ ) ناحیه ای از آشور قدیم که ایرانیان آن را مسخر کردند و در زمان رومیان مملکتی مستقل شد، طراژان آن را گرفت . و اشکانیان آن را از رومیان بازستدند و در زمان ساسانیان جزء مملکت ایران بود.

معنی آدیابن | واژه جو