آدر
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(دَ) (اِ.) آذر، آتش.<br>
فرهنگ فارسی معین
(دَ) [ ع. ] (ص.) باد خایه، دبه خایه، غر.
(دَ) (اِ.) آذر، آتش.
(دِ) (اِ.) نیشتر فصاد، نیشتر رگزن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آدر. [ دَ ] (اِ) آذر. آتش .
آدر. [ دِ ] (اِ) نشتر فصاد و رگ زن .
آدر. [ دَ ] (ع ص ) بادخایه . دبه . (مهذب الاسماء). دبه خایه . غر. بادخصیه . ج، اُدُر.