آدخ
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(دَ)<BR>۱- (ص.) خوب، نیکو.<BR>۲- (اِ.) تل، پشته.<br>
فرهنگ فارسی معین
(دَ) ۱- (ص.) خوب، نیکو. ۲- (اِ.) تل، پشته.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آدخ . [ دَ ] (ص ) خوب . نغز. نیکو. میمون . مسعود. خجسته . مبارک . دَخ : روز تو هرگز بایمان سعد و میمون کی شود چون تو بر ابلیس ملعون خویشتن مفتون کنی گر بشارستان علم اندر، بگیری خانه ای روز خویش امروز و فردا آدخ و میمون کنی . ناصرخسرو. ◄ (اِ) بلندی در زمین . تل .
فرهنگ نامهای فارسی
نام مردانه