آبدست

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(دَ)(اِمر.) ۱- آبی که پیش از خوردن غذا و پس از آن برای شستن دست و دهان به کار می‌بردند. ۲- وضو. ؛ ~ به ~خرج دادن کنایه از: مایه گذاشتن.

(دَ) ۱- (ص مر.) زاهد، پاکدامن. ۲- ماهر، استاد. ۳- (اِمر.) مستراح. ۴- لباده.